Twee‑stappen‑taak

Sequentiële beslissingstaak die model‑based vs model‑free reinforcement learning onderzoekt.

Veelgestelde vragen

Heb je een andere vraag? Laat het ons weten.

Wat wordt beoordeeld?

Het geeft zicht op modelgebaseerde versus modelvrije neigingen — de balans tussen doelgericht en gewoontematig handelen. Met 100 beurten is de schatting slechts indicatief.

Wat is het verschil tussen modelgebaseerde en modelvrije controle?

Modelvrije controle herhaalt wat vorige keer opleverde; modelgebaseerde controle gebruikt kennis van de overgangsstructuur van de taak om te plannen. De two-step task (Daw en collega's, 2011) is ontworpen om beide gedragsgewijs te scheiden.

Hoe is een modelgebaseerde keuze herkenbaar?

Als een interactie met overgangstype: na een zeldzame overgang stellen modelgebaseerde agenten hun keuze in de eerste fase sterker bij, omdat ze de structuur herspelen, niet alleen de beloning.

Waarom is deze taak een standaard geworden?

Ze levert een zuivere gedragsmatige uitlezing van planning versus gewoonte, wat haar het werkpaard maakte van computationeel psychiatrisch onderzoek.

Toon details

Over de Twee‑stappen‑taak

Computationele psychiatrie

De Twee‑stappen‑taak, ontwikkeld door Daw en collega's, is een baanbrekend paradigma in de computationele psychiatrie. Het scheidt model‑gebaseerd (doelgericht) leren van model‑vrij (habitueel) leren door keuzes via verschillende toestandsovergangen naar beloningen te leiden.

Hoe het werkt

In fase 1 kies je tussen twee opties. Elk leidt met andere kansen naar fase 2 (veelvoorkomende versus zeldzame overgangen). De kernmaat is hoe de blijfkansen afhangen van de vorige beloning en het overgangstype: de beloning×overgang-interactie geeft zicht op modelgebaseerde versus modelvrije neigingen. Met 100 beurten is de schatting slechts indicatief.

Klinische toepassingen

Verminderde model‑gebaseerde controle wordt waargenomen bij verslaving, OCD en depressie. De taak helpt onderzoekers begrijpen hoe psychiatrische aandoeningen de balans beïnvloeden tussen flexibel doelgericht gedrag en automatische habituele reacties.

Referenties

  • Daw, N. D., Gershman, S. J., Seymour, B., Dayan, P., & Dolan, R. J. (2011). Model-based influences on humans' choices and striatal prediction errors. Neuron, 69(6), 1204-1215. 10.1016/j.neuron.2011.02.027
  • Sochat, V. V., Eisenberg, I. W., Enkavi, A. Z., Li, J., Bissett, P. G., & Poldrack, R. A. (2016). The Experiment Factory: Standardizing behavioral experiments. Frontiers in Psychology, 7, 610. 10.3389/fpsyg.2016.00610
  • Daw, N. D., Niv, Y., & Dayan, P. (2005). Uncertainty-based competition between prefrontal and dorsolateral striatal systems for behavioral control. Nature Neuroscience, 8(12), 1704-1711. 10.1038/nn1560

Over dit experiment

Dit experiment is een educatieve aanpassing voor demonstratiedoeleinden. Het is geen klinisch diagnostisch hulpmiddel. Resultaten weerspiegelen uw prestatie in deze specifieke sessie en mogen niet worden geïnterpreteerd als een beoordeling van uw cognitieve vaardigheden.

Gegevensprivacy

Uw experimentgegevens worden lokaal in uw browser verwerkt en opgeslagen. Er worden geen gegevens naar een server geüpload, tenzij u ze expliciet exporteert.

Trakteer me op een koffie