Marshmallowtest

In de jaren 1970 bood Walter Mischel kleuters een keuze: één marshmallow nu, of twee als ze ongeveer 15 minuten wachtten. Ongeveer een derde wachtte. De studie werd beroemd als maat voor uitstel van bevrediging en zelfbeheersing.

Kinderen die langer wachtten, hadden als tiener doorgaans betere uitkomsten: hogere schoolprestaties, beter copingvermogen en minder gedragsproblemen. Maar recenter onderzoek laat zien dat deze verbanden bescheiden zijn en sterk worden beïnvloed door gezinsbronnen en context.

Mischel ontdekte dat kinderen die afleidingsstrategieën gebruikten — hun ogen bedekken, spelen of de marshmallow als een plaatje zien in plaats van als eten — veel langer wachtten. De aandacht van de beloning afleiden helpt enorm.

Recente studies met grotere en gevarieerdere steekproeven vonden veel zwakkere verbanden dan oorspronkelijk gerapporteerd. Context, inkomen en vertrouwen in de onderzoeker doen er allemaal toe. Je kunt het het beste zien als een fascinerende demonstratie van zelfbeheersing — niet als een lotingstest.