Omstandereffect experiment

Zes noodsituaties. Vraag jezelf bij elk scenario af: zou ik echt stoppen om te helpen — en maakt het uit hoeveel mensen er in de buurt zijn?

Veelgestelde vragen

Heb je een andere vraag? Laat het ons weten.

Wat is het omstandereffect?

De bevinding is dat hoe meer mensen aanwezig zijn tijdens een noodgeval, hoe kleiner de kans dat één bepaalde persoon helpt. Latané en Darley toonden dit aan in de jaren zestig, gemotiveerd door de moord op Kitty Genovese, waarvan aanvankelijk werd gemeld dat tientallen buren het zagen zonder iets te doen. Later onderzoek toonde aan dat die berichtgeving ernstig onnauwkeurig was: verschillende buren riepen, en sommigen gingen helpen.

Waarom doet het aantal getuigen ertoe?

Twee mechanismen liggen eraan ten grondslag. Verantwoordelijkheidsdiffusie: wanneer er veel getuigen zijn, voelt iedereen zich minder persoonlijk verantwoordelijk — 'een ander zal wel ingrijpen.' Pluralistische onwetendheid: in onduidelijke situaties kijkt iedereen naar de anderen, ziet niemand ingrijpen en concludeert dat er niets aan de hand is.

Betekent het omstandereffect dat mensen harteloos zijn?

Maak je bedoeling expliciet: wijs een specifiek persoon aan en zeg 'jij, bel een ambulance'. Als je zelf het slachtoffer bent, kies dan een individu in plaats van de menigte toe te spreken. Alleen al het besef dat dit effect bestaat kan je helpen handelen.

Hoe kan ik het omstandereffect doorbreken?

Maak uw bedoelingen expliciet: wijs één concrete persoon aan en zeg 'u, bel een ambulance.' Bent u zelf het slachtoffer, spreek dan één persoon aan in plaats van de hele groep. Alleen al het besef dat het effect bestaat, kan u helpen om te handelen.

Toon details

Wat is het omstandereffect?

Het omstandereffect is de bevinding dat hoe meer mensen aanwezig zijn tijdens een noodgeval, hoe kleiner de kans dat één bepaalde persoon helpt. De klassieke studies van Latané en Darley toonden aan dat verantwoordelijkheidsdiffusie — elke getuige neemt aan dat een ander zal handelen — het hulpgedrag vermindert, terwijl onduidelijke situaties pluralistische onwetendheid oproepen: iedereen kijkt naar de anderen en concludeert dat er niets aan de hand is.

Referenties

  • Darley, J. M., & Latané, B. (1968). Bystander intervention in emergencies: Diffusion of responsibility. Journal of Personality and Social Psychology, 8(4), 377-383. 10.1037/h0025589
  • Latané, B., & Darley, J. M. (1968). Group inhibition of bystander intervention in emergencies. Journal of Personality and Social Psychology, 10(3), 215-221.
  • Fischer, P., Krueger, J. I., Greitemeyer, T., Vogrincic, C., Kastenmüller, A., Frey, D., Wicher, M., & Kainbacher, M. (2011). The bystander-effect: A meta-analytic review on bystander intervention in dangerous and non-dangerous emergencies. Psychological Bulletin, 137(4), 517-537.

Over dit experiment

Dit experiment is een educatieve aanpassing voor demonstratiedoeleinden. Het is geen klinisch diagnostisch hulpmiddel. Resultaten weerspiegelen uw prestatie in deze specifieke sessie en mogen niet worden geïnterpreteerd als een beoordeling van uw cognitieve vaardigheden.

Gegevensprivacy

Uw experimentgegevens worden lokaal in uw browser verwerkt en opgeslagen. Er worden geen gegevens naar een server geüpload, tenzij u ze expliciet exporteert.

Trakteer me op een koffie