Poison (vergif) – Knizia-kaartspel

Doel: brouw toverdranken in drie gedeelde ketels zonder degene te zijn die ze moet drinken — en eindig met de minste strafpunten.

De kaarten

• De stapel telt 50 kaarten: rode, groene en paarse toverdranken, 14 per kleur, plus 8 zwarte vergifkaarten.
• Elke kleur bevat de waarden 1, 2, 4, 5 en 7 — drie 1-en, drie 2-en, twee 4-en, drie 5-en en drie 7-en (er is geen 3 en geen 6).
• Elk vergif telt 4 in een ketel en mag in elke ketel gespeeld worden. Gekleurde dranken moeten in de ketel van hun eigen kleur.

Het delen en een ronde

• Elke speler krijgt 12 kaarten (bij 2-4 spelers); overgebleven kaarten worden gesloten afgevoerd en komen nooit in het spel.
• Drie lege ketels — een rode, een groene, een paarse — staan in het midden. De startspeler begint, daarna gaat het spel met de klok mee.
• In jouw beurt moet je precies één kaart spelen. Je kunt geen beurt overslaan en elke hand moet leeg.
• Nadat jouw kaart landt, wordt de ketel opnieuw opgeteld. Zolang het totaal op 13 of minder blijft, gebeurt er niets. Gaat het totaal boven 13, dan ontploft de ketel.

Explosies

De speler wiens kaart de ketel deed ontploffen moet de oorspronkelijke inhoud van de ketel drinken — elke kaart die erin lag vóór zijn zet. De kaart die hij net speelde wordt niet gedronken: hij blijft liggen als nieuwe bodem en de ketel herstart vanaf die waarde. Dus als er 12 in de ketel zit en jij speelt een 5, drink je de oude kaarten maar jouw 5 blijft in de ketel.

Gedronken kaarten worden open neergelegd voor de drinker, voor iedereen zichtbaar, en keren nooit in het spel terug.

Een ronde scoren

Als alle handen leeg zijn, wordt de ronde geteld en is minder beter:

• Per kleur apart mag de speler die de meeste kaarten van die kleur dronk die hele kleur gratis weggooien — maar alleen als hij de meerderheid alleen heeft. Delen twee of meer spelers het maximum, dan is niemand vrijgesteld en tellen al die kaarten mee.
• Elke overgebleven gekleurde kaart is 1 strafpunt waard.
• Elke vergifkaart is 2 strafpunten waard — vergif wordt nooit vrijgesteld.

Rondes en winnen

• Snelle modus: één enkele ronde beslist het spel.
• Standaardmodus (officieel): elke speler start één ronde — N spelers spelen N rondes, met een draaiende startplaats per ronde. De cumulatieve strafpunten beslissen; de minste wint, en bij gelijkspel wordt de zege gedeeld.

Tel altijd tot 13. Het veilige plafond voor elke kaart is 13 minus het keteltotaal. Een 7 heeft een ketel van 6 of minder nodig; een vergif (4) heeft 9 of minder nodig. Als een ketel op 13 staat, detoneert elke kaart van die kleur hem — een ketel parkeren op 10-13 is de sterkste vorm van druk, want de volgende spelers hebben misschien geen veilige kaart meer voor die kleur.

Kies welke ketel je drinkt. Je drinkt nooit de kaart die je speelde, alleen wat er al lag. Vraag jezelf, voor je een ketel verhoogt, af wat je zou doorslikken als hij ontplofte: een ketel vol van een kleur die je verzamelt kan het drinken waard zijn; een ketel volgestouwd met vergif is dat nooit.

Vergif is een hete aardappel. Het kost zijn drinker altijd 2 punten, dus spaar je vergif voor een ketel die iemand anders gedwongen zal ontploffen — meestal de volste ketel die je kunt bijvullen zonder hem zelf te laten barsten. Vergiftig nooit een ketel die jij waarschijnlijk zult drinken.

Oogst unieke meerderheden. Veel kaarten van één kleur drinken is alleen goedkoop als je die meerderheid alleen hebt: 5 rood verslaat 3, maar 5 rood tegen nog eens 5 levert niemand iets op. Houd de openlijke gedronken stapels in de gaten, jaag op kleuren waarin je streng voorop kunt blijven liggen, en ontneem een rivaal zijn vrijstelling door in zijn kleur te drinken.

Besteed grote getallen vroeg. Een 7 in je hand is een last — hij detoneert bijna elke ketel. Kwijt je grote waarden zolang de ketels laag zijn, houd flexibele kleine kaarten vast, en onthoud: als elke zet ontploft, wil je de kleinste ketel — tel de kaarten en de vergiften erin vóór je kiest wat je slikt.

Poison is een compact vermijdingskaartspel van Reiner Knizia, in 2005 voor het eerst uitgegeven door AMIGO in Duitsland en sindsdien wereldwijd uitgebracht onder vele namen — waaronder Friday the 13th en Baker's Dozen — door uitgevers als Playroom Entertainment, IELLO en Swan Panasia. Het stond in 2009 op de expert-aanbevelingslijst van de Spiel des Jahres, en de regels passen op één vel: drie ketels, een limiet van 13 en het riskante rekenwerk van "nog één kaart".

Het ontwerp is een kleine studie in verliesaversie. Kaarten kosten pas punten als iemand ze drinkt, drinken is per definitie altijd iemands schuld, en de regel voor meerderheid van één kleur beloont spelers die veel inslikken — van precies één ding. Elke explosie wordt een miniem veilingtje over wie eerst met de ogen knippert.

Deze pagina is een niet-officiële, door fans gemaakte webimplementatie met generieke CSS-getekende kaarten en lucide-iconen (geen officiële artwork). Je speelt tegen 1-3 AI-tegenstanders in drie moeilijkheidsgraden, in een snelle enkele ronde of het officiële meerrondenformaat waarin elke speler één ronde start.