Zintuiglijk geheugen experiment (Iconisch geheugen)

Iconisch geheugen is de visuele vorm van zintuiglijk geheugen. Het houdt kort een bijna fotografische momentopname van een visuele scène vast, ongeveer een kwart tot een halve seconde nadat de stimulus verdwijnt, voordat de informatie vervaagt of naar het werkgeheugen wordt overgebracht.

Sperling (1960) toonde aan dat mensen wanneer ze alle letters van een geflitst raster rapporteren slechts ongeveer 4 van de 12 halen, maar wanneer ze gevraagd worden slechts één willekeurige rij te rapporteren bijna alle 4 letters van die rij herinneren. Omdat de rij na het verdwijnen van het scherm werd gekozen, moet het hele raster kort in het iconische geheugen zijn opgeslagen — wat wijst op een capaciteit van ruwweg 4–5 items die binnen een halve seconde vervalt.

Bij whole report moet je 12 letters benoemen voordat het spoor vervaagt, dus gaat er veel verloren tijdens de verbale output. Bij partial report wordt er slechts om 4 letters gevraagd, die uit het iconische geheugen gelezen kunnen worden voordat verval optreedt — dit onthult hoeveel informatie het zintuiglijke spoor werkelijk bevatte.

Nee. Dit is een educatieve demonstratie van een klassiek cognitief paradigma, geen diagnostisch instrument. Je scores hangen af van aandacht, oefening en schermcondities, dus beschouw ze als een persoonlijke illustratie van het iconische geheugen in plaats van een maatstaf voor capaciteit.