Πείραμα του Μικρού Άλμπερτ

Εξερευνήστε πώς ο φόβος μπορεί να μάθει μέσω κλασικής εξάρτησης σε αυτή τη διάσημη και αμφιλεγόμενη μελέτη.

Συχνές Ερωτήσεις

Έχετε άλλη ερώτηση; Πείτε μας.

Τι ήταν το πείραμα του Μικρού Άλμπερτ;

Το 1920, ο John B. Watson και η Rosalie Rayner εξάρτησαν ένα βρέφος 11 μηνών (Μικρός Άλμπερτ) να φοβάται έναν λευκό αρουραίο συνδυάζοντάς τον επανειλημμένα με έναν δυνατό θόρυβο. Ο φόβος γενικεύτηκε σε κουνέλια, σκύλους, γούνινα παλτά και ακόμη μια μάσκα του Άγιου Βασίλη, δείχνοντας πώς οι φοβίες μπορούν να μάθουν.

Πώς εξηγεί η κλασική εξάρτηση τις φοβίες;

Ένα ουδέτερο ερέθισμα (ο αρουραίος) συνδέεται με ένα μη εξαρτημένο ερέθισμα (τον δυνατό θόρυβο) που προκαλεί φυσικά φόβο. Μετά από επανειλημμένους συνδυασμούς, το ουδέτερο ερέθισμα από μόνο του προκαλεί φόβο — μια εξαρτημένη συναισθηματική αντίδραση που μπορεί να γενικευτεί σε παρόμοια ερεθίσματα.

Γιατί είναι αμφιλεγόμενη η μελέτη του Μικρού Άλμπερτ;

Η μελέτη δημιούργησε σκόπιμα φόβο σε ένα βρέφος που δεν μπορούσε να συναινέσει, και ο φόβος δεν αφαιρέθηκε ποτέ. Το παιδί εγκατέλειψε τη μελέτη πριν μπορέσει να γίνει η εξάλειψη. Έγινε ισχυρό παράδειγμα παραβιάσεων της ερευνητικής δεοντολογίας και βοήθησε να διαμορφωθούν οι σύγχρονες κατευθυντήριες γραμμές.

Βασίζεται αυτή η προσομοίωση στο πραγματικό πείραμα;

Πρόκειται για αναπαράσταση εμπνευσμένη από την αρχική μελέτη: η διαδικασία ζευγαρώματος και τα ερεθίσματα γενίκευσης ακολουθούν το περίγραμμά της. Δεν είναι αναπαραγωγή — δεν εμπλέκεται πραγματικό βρέφος, αρουραίος ή δυνατός θόρυβος, και τίποτα εδώ δεν μπορεί να δημιουργήσει πραγματικό φόβο.

Πόσο καλά αντέχει η αρχική μελέτη κατά τα σύγχρονα πρότυπα;

Η μελέτη έχει σοβαρά μεθοδολογικά όρια. Ο βασικός φόβος αξιολογήθηκε μόνο ανεπίσημα, και ο Albert φέρεται να επιλέχθηκε εν μέρει επειδή φαινόταν συναισθηματικά σταθερός. Ήταν μελέτη ενός μόνο υποκειμένου χωρίς ομάδα ελέγχου, επομένως δεν μπορεί να υποστηριχθεί αιτιώδης ισχύς. Η ακριβής ταυτότητα του Albert, καθώς και γιατί και πότε αποχώρησε από τη μελέτη, παραμένουν αμφισβητούμενα από τους ιστορικούς — αποσύρθηκε πριν μπορέσει ο φόβος να εξαλειφθεί. Τέλος, η σκόπιμη πρόκληση φόβου σε βρέφος δεν θα μπορούσε ποτέ να εγκριθεί ή να επαναληφθεί υπό τη σύγχρονη ερευνητική ηθική. Αντιμετωπίστε τη μελέτη ως ιστορικό ορόσημο, όχι ως πρότυπο αξιόπιστων αποδείξεων.

Εμφάνιση Λεπτομερειών

Τι ήταν το πείραμα του Μικρού Άλμπερτ;

Το 1920, ο John B. Watson και η Rosalie Rayner εξάρτησαν ένα βρέφος 11 μηνών (Μικρός Άλμπερτ) να φοβάται έναν λευκό αρουραίο συνδυάζοντάς τον με έναν δυνατό θόρυβο. Ο φόβος γενικεύτηκε σε κουνέλια, σκύλους, γούνινα παλτά και ακόμη μια μάσκα του Άγιου Βασίλη, δείχνοντας πώς οι φοβίες μπορούν να μάθουν.

Αναφορές

  • Watson, J. B., & Rayner, R. (1920). Conditioned emotional reactions. Journal of Experimental Psychology, 3(1), 1-14. 10.1037/h0069608
  • Harris, B. (1979). Whatever happened to Little Albert? American Psychologist, 34(2), 151-160. 10.1037/0003-066X.34.2.151
  • Beck, H. P., Levinson, S., & Irons, G. (2009). Finding Little Albert: A journey to John B. Watson's infant laboratory. American Psychologist, 64(7), 605-614. 10.1037/a0017234

Σχετικά με αυτό το πείραμα

Αυτό το πείραμα είναι μια εκπαιδευτική προσαρμογή για σκοπούς επίδειξης. Δεν είναι κλινικό διαγνωστικό εργαλείο. Τα αποτελέσματα αντικατοπτρίζουν την απόδοσή σας σε αυτή τη συγκεκριμένη συνεδρία και δεν πρέπει να ερμηνεύονται ως αξιολόγηση των γνωστικών σας ικανοτήτων.

Προστασία Δεδομένων

Τα δεδομένα του πειράματός σας επεξεργάζονται και αποθηκεύονται τοπικά στο πρόγραμμα περιήγησής σας. Δεν αποστέλλονται δεδομένα σε κανέναν διακομιστή εκτός εάν τα εξάγετε ρητά.

Κέρασέ με έναν καφέ